Poczęcie dziecka jest poprzedzone zbliżeniem płciowym. Jeśli współżycie odbywa się w okresie niepłodności, plemniki zatrzymują się w głębi pochwy, gdzie po kliku godzinach giną. 
 
Jeśli do zbliżenia dochodzi w okresie płodności, plemniki, dzięki obecności śluzu jako środka transportu zawierającego substancje odżywcze, wędrują szybko w kierunku jajowodów. Po owulacji komórka jajowa rozpoczyna podróż wzdłuż jajowodu, gdzie po niedługim czasie zostaje otoczona przez tysiące plemników. 
 
Gdy jednemu z nich uda się wniknąć do środka, w ścianach komórki jajowej następują zmiany, które hamują wnikanie innych plemników. Proces połączenia się męskiej komórki rozrodczej – plemnika z jądrem komórki jajowej nazywa się zapłodnieniem lub poczęciem. W ten sposób powstaje nowe życie.
 
Około tygodnia po poczęciu dziecko zagnieżdża się w błonie śluzowej macicy. Po następnych dwóch tygodniach rozwijające się dziecko nabiera znanych dobrze cech fizycznych i zaczyna bić jego własne serce. W szóstym tygodniu od zapłodnienia można już zapisać fale mózgu dziecka.
 
Okres płodności obejmuje stosunkowo niewiele dni w każdym cyklu. Zakładając, że plemniki żyją 3 do 5 dni, a zdolność komórki jajowej do zapłodnienia utrzymuje się do 24 godzin, z całego cyklu pozostaje 5 do 7 dni, podczas których zbliżenie może doprowadzić do poczęcia dziecka.